το παιχνίδι της Αλίκης

Τις λύπες εκείνες σας λέω που μ' ακουμπάν και τις μυρίζω στον αέρα



γιατί η λύπη είναι η χαρακτηριστική.

Η πιο χαρακτηριστική των ανθρώπων
και περισσότερο απ' αυτήν καταλαβαίνεις πως υπάρχουν



παρά από τους ίδιους τους ανθρώπους κι απλώνεται κρατά.



Σαν ένα είδος βαρειά καμφορά κι όσο βαστά θα τη βαστάξω πάνω μου
μέχρι να στεγνώσει.



Έσπασε ένα μπουκάλι λύπη εδώ .



ΘΑ ΜΕΙΝΩ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

θα κρυφτώ μέσα σ΄αυτό το αντίσκηνο



γιατί σα στασίδι και μέσα σ΄αυτόν τον ανθρώπινο λάκο
γιατί έξω απ' αυτόν τον λάκο
γιατί κανείς δεν μπορεί να μ΄αγγίξει και να μου κάνει κακό εδώ που είμαι



και θα κουρνιάσω μέσα σ΄αυτή την γούρνα με τα ανθρώπινα νερά
μέχρι να εξατμιστούν στον καταραμένο ήλιο.




ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ
Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΙΝΕΟΤΗΣ